Osteochondroza lędźwiowa

Według statystyk medycznych, ból krzyża w 80% przypadków jest spowodowany osteochondrozą lędźwiową. Dzieje się tak w wyniku zmian zwyrodnieniowo-dystroficznych w tym segmencie, gdy dotyczy to krążków międzykręgowych i sąsiednich kręgów. Osteochondroza kręgosłupa lędźwiowego (OBOP) objawia się różnorodnymi objawami: bólem o różnym charakterze, ograniczeniem ruchomości, upośledzoną wrażliwością dolnej części ciała itp. Przy dłuższym braku leczenia procesy zwyrodnieniowe rozprzestrzeniają się na kręgi, zmniejszając zdolność do pracy, wówczas pacjent może stać się niepełnosprawny.

Aby uniknąć niebezpiecznych powikłań osteochondrozy lędźwiowej (LP), należy rozpocząć kompleksowe leczenie na 1-2 etapach patologii. W zaawansowanych przypadkach, gdy nieodwracalne zmiany w dysku lub kręgach są już obecne, wykonywana jest operacja. Aby uniknąć osteochondrozy dolnej części pleców i związanych z nią powikłań, konieczne jest jej zapobieganie.

Rozwój osteochondrozy lędźwiowej

Aby zrozumieć, czym jest osteochondroza LBP (kręgosłupa lędźwiowego), należy zbadać strukturę kręgosłupa. Składa się z kręgów, pomiędzy którymi umieszczone są poduszki chrzęstne (krążek międzykręgowy). Krążek pokryty jest twardą włóknistą błoną (pierścień włóknisty), wewnątrz której znajduje się jądro miażdżyste. Struktura ta pełni funkcję amortyzującą i uelastycznia kręgosłup.

Pomoc. Odcinek lędźwiowy kręgosłupa jest codziennie poddawany ogromnym obciążeniom, ponieważ może utrzymać ciężar górnej części ciała. Dlatego osteochondroza dolnego odcinka kręgosłupa jest diagnozowana częściej niż szyjki macicy, klatki piersiowej.

Przy regularnym obciążaniu kręgosłupa dyski kurczą się, tracą dużo płynu, zmniejsza się ich wysokość i zmniejsza się odległość między kręgami. Wyściółka chrzęstna staje się krucha, na jej powierzchni pojawiają się mikropęknięcia, przez które z czasem przebija się jądro miażdżyste. Przy dalszym ściskaniu krążków międzykręgowych zewnętrzna skorupa pęka, a galaretowate ciało wypada, tworząc przepuklinę. Następnie pojawia się patologiczna ruchliwość kręgów, zwiększa się obciążenie sąsiednich segmentów kręgosłupa.

Nieco później na krawędziach trzonów kręgów zaczynają tworzyć się narośla kostne (osteofity). W ten sposób organizm próbuje ustabilizować kręgosłup.

Lekarze wyróżniają 4 etapy osteochondrozy kręgosłupa lędźwiowego:

• 1 stopień - zaczynają się problemy z dyskami, środkowa część odwadnia się, spłaszcza się, na powłoce zewnętrznej pojawiają się pęknięcia. Ma wymazany prąd.
• Stopień 2 - chrzęstna wyściółka zwisa, kręgi zbliżają się do siebie, stają się bardziej ruchliwe, zwisają mięśnie i więzadła wokół kręgosłupa. Pojawia się ból.
• 3 stopnie - powstają wypukłości, przepukliny i podwichnięcia kręgów. Ból nasila się, mobilność jest ograniczona, wrażliwość dolnej części ciała jest zaburzona.
• Osteochondroza 4. stopnia charakteryzuje się pojawieniem się osteofitów, które mogą uszkodzić nerwy rdzeniowe i sąsiednie kręgi. Występuje ciągły ból, ciężkie zaburzenia neurologiczne i inne powikłania oraz zwiększa się ryzyko niepełnosprawności.

Najłatwiejszy sposób na wyleczenie chondrozy dolnej części pleców (stadium 1), jednak na tym etapie bardzo trudno jest zidentyfikować chorobę. Osteochondroza międzykręgowa II stopnia leczy się zachowawczo. Operacja może być wymagana na etapach 3-4.

Pomoc. Według statystyk OBO częściej wykrywa się u pacjentów po 30 latach. Po 20 latach często dochodzi do rozwoju patologii u ludzi. Około 80% pacjentów w wieku 60 lat cierpi na objawy tej choroby.

Powody

Aby zrozumieć, jak radzić sobie z osteochondrozą PKOP (kręgosłup lędźwiowo-krzyżowy), musisz znać jej przyczyny:

• Regularne statyczne lub dynamiczne obciążenie odcinka lędźwiowego. Grupa ryzyka rozwoju osteochondrozy obejmuje pracowników biurowych, zawodowych sportowców (podnoszenie ciężarów), przeprowadzek, budowniczych itp.
• Zła postawa, długotrwała niewłaściwa postawa.
• Predyspozycje genetyczne, nieprawidłowości w tworzeniu trzonów kręgów. Ta kategoria obejmuje młodzieńcze oprogramowanie - skrzywienie kręgosłupa spowodowane patologiami trzonów kręgowych.
• Urazy kręgosłupa.
• Brak równowagi hormonalnej, zaburzenia metaboliczne, choroby gruczołów dokrewnych zaburzające metabolizm odcinka lędźwiowego.
• Zmiany w organizmie związane z wiekiem powodują zużycie dysków.
• Gruźlica kości, zapalenie kości i szpiku (ropne zapalenie tkanki kostnej), zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa (zapalenie kręgów i stawów), reumatoidalne zapalenie stawów itp.

Choroba jest często spowodowana kilkoma przyczynami.

Ponadto istnieją czynniki, które powodują rozwój osteochondrozy lędźwiowej:

• Nadwaga.
• Pasywny tryb życia, długotrwałe siedzenie.
• Regularne spożywanie niezdrowej żywności (tłuste, smażone potrawy, wyroby cukiernicze, półprodukty itp. ).
• Brak płynu, odwodnienie.
• Wrodzone wady budowy kręgosłupa, np. dodatkowy kręg.
• Regularne noszenie niewygodnych obcasów.
• Okres ciąży, a następnie zwiększa się obciążenie kręgosłupa.
• Nagła odmowa trenowania zawodowych sportowców lub nadmierne uprawianie sportu u osób, które wcześniej prowadziły pasywny tryb życia.
• Palenie, częste i nadmierne picie.

Istnieje wiele innych czynników, które mogą wywołać procesy zwyrodnieniowo-dystroficzne w odcinku lędźwiowym kręgosłupa. Na przykład płaskostopie, częsta hipotermia pleców, częsty stres, zaburzenia snu itp.

Objawy

Objawy osteochondrozy kręgosłupa lędźwiowego są zróżnicowane, zależą od stopnia zaawansowania patologii i lokalizacji dotkniętego obszaru.

Lekarze rozróżniają zespoły odruchowe i uciskowe (zespół objawów) w OBOR. Te pierwsze powstają, gdy receptory zewnętrznej błony dysków, więzadeł, torebek stawowych są podrażnione, a drugie, gdy uciskają wiązki nerwów, naczynia krwionośne i rdzeń kręgowy.

Istnieją takie odruchowe zespoły osteochondrozy lędźwiowej:

• Lumbago. Strzelanie z bólu w dolnej części pleców przy nagłym ruchu lub wysiłku. Przy najmniejszej próbie ruchu zespół bólowy nasila się, więc pacjent zastyga w jednej pozycji. Mięśnie w uszkodzonym obszarze są bardzo napięte, przy palpacji bolesne odczucia stają się bardziej wyraźne. Te objawy są związane z ruchem jądra miażdżystego wewnątrz zewnętrznej powłoki.
• Lumbodynia. Bolący ból pojawia się przez kilka godzin lub dni. Dyskomfort zwiększa się wraz z ruchem, zmianą pozycji ciała. Osłabia się, gdy osoba przyjmuje postawę poziomą z rolką pod dolną częścią pleców. Przy podnoszeniu wyprostowanej nogi w tej pozycji ból nasila się (objaw Lassegha). Stopień napięcia mięśni jest mniejszy niż w przypadku lumbago. Ruchliwość dolnej części pleców jest ograniczona.
• Lumboischialgia. Bolesne odczucia (ostre lub bolesne) rozprzestrzeniają się od dolnej części pleców do dolnej części ciała. Podczas ruchów następuje wzrost tego znaku. Ból łagodzi oparcie się na plecach. Mięśnie w dotkniętym obszarze są napięte, zespół bólowy staje się wyraźny przy badaniu palpacyjnym.

Objawy zespołów kompresyjnych zależą od tego, które części odcinka lędźwiowego są uszkodzone. Charakterystyczne objawy są związane z uciskiem nerwów rdzeniowych przez przepukliny, osteofity, przemieszczone kręgi. Ten stan nazywa się radikulopatią, w której ból nasila się przy najmniejszym ruchu, mięśnie dolnej części pleców są napięte, a ruchliwość jest ograniczona.

Kliniczne objawy zespołów ucisku w zależności od uszkodzonych kręgów odcinka lędźwiowego:

• L1 - L3 - ból i drętwienie w okolicy lędźwiowej, przedniej i wewnętrznej strony uda, pacjent ma trudności ze zgięciem / niezgięciem nogi w kolanie.
• L4 - zespół bólowy rozciąga się na przód uda, schodzi do kolana (tył). W tym samym obszarze wrażliwość jest zaburzona.
• L5 - bolesne odczucia promieniują na pośladki, zewnętrzną część uda, opadają wzdłuż przedniej części podudzia do wewnętrznej części stopy i dużego palca. W tym samym obszarze odczuwa się drętwienie, pacjentowi trudno jest zgiąć duży palec u nogi.
• S1 - ból rozprzestrzenia się od dolnej części pleców do pośladków, zewnętrzną i tylną część uda, opada do zewnętrznej części podudzia, stopy. W tych samych obszarach odczuwa się drętwienie, mięśnie podudzia są osłabione, więc pacjentowi trudno jest stanąć na palcach.

Istnieje ryzyko uszkodzenia kilku wiązek nerwów naraz, na przykład L5, S1. Jeśli przepuklina przesunie się do tyłu, może uciskać rdzeń kręgowy.

Ucisk naczyń krwionośnych w dolnej części pleców zwiększa prawdopodobieństwo osłabienia mięśni nóg, drętwienia kończyn dolnych, zaburzenia kontroli nad oddawaniem moczu i wypróżnianiem. U mężczyzn z OBO erekcje są upośledzone, a u kobiet główne objawy mogą być uzupełnione zapaleniem jajników lub macicy.

Środki diagnostyczne

Aby zdiagnozować OBO, lekarz bada pacjenta, bada go palpacyjnie w celu określenia stanu mięśni i określenia skrzywienia kręgosłupa. Ważne jest, aby szczegółowo poinformować specjalistę o swoich objawach, aby ułatwić mu zdiagnozowanie.

Badania instrumentalne pomogą wykryć osteochondrozę międzykręgową:

• RTG dolnej części pleców (projekcja czołowa i boczna).
• Obrazowanie komputerowe i rezonans magnetyczny.

Rentgen pozwala ocenić strukturę EPP. Aby wykryć nieprawidłową ruchomość kręgów, wykonuje się zdjęcia rentgenowskie w pozycjach zgiętych i wyprostowanych. Badanie to pozwala zauważyć, że szczelina międzykręgowa zwęziła się, trzony kręgów przesunęły się, a na ich krawędziach pojawiły się osteofity. Jednak ta metoda diagnostyczna jest uważana za przestarzałą.

Obecnie CT i MRI są coraz częściej wykorzystywane do wykrywania zmian zwyrodnieniowo-dystroficznych kręgosłupa. Te wysoce pouczające badania pozwalają ocenić stan kręgów, dysków, otworów międzykręgowych i rdzenia kręgowego. Za ich pomocą wykrywa się wypukłości, kierunek przepukliny, stopień ucisku wiązek nerwów, rdzeń kręgowy i naczynia krwionośne.

Leczenie

Leki na OSTEOCHONDROZĘ LĘDŹWIOWĄ

Leczenie osteochondrozy EPP trwa od 1-3 miesięcy do 1 roku. Sukces terapii zależy od samego pacjenta, który musi ściśle przestrzegać zaleceń lekarza. W przypadku samoleczenia stan pacjenta zwykle się pogarsza.

Cele leczenia:

• Zatrzymaj lub złagodź objawy oprogramowania.
• Zidentyfikuj przyczynę choroby, spróbuj wykluczyć ją z życia.
• Wyeliminuj proces zapalny.
• Przywróć krążenie krwi, procesy metaboliczne w odcinku lędźwiowym kręgosłupa.
• Postaraj się poprawić stan uszkodzonej wyściółki chrzęstnej, aby powstrzymać dalsze zmiany zwyrodnieniowe.

Aby osiągnąć takie cele, zaleca się przeprowadzenie kompleksowej terapii. Zwykle zaczyna się od zażywania leków:

• Środki zwiotczające mięśnie. Rozluźniają mięśnie, łagodzą ból i stany zapalne.
• NLPZ. Mają działanie przeciwzapalne, przeciwbólowe, przeciwgorączkowe.
• Przeciwskurczowe. Pomagają zatrzymać skurcz mięśni gładkich, łagodzą ból.
• Środki znieczulające. Stosowane są przy silnym zespole bólowym w postaci blokady terapeutycznej.
• Glikokortykosteroidy. Pomagają także radzić sobie z bólem. Jednak leki te są w stanie zniszczyć kości, więc są przyjmowane przez krótki czas i tylko po uzyskaniu zgody lekarza.
• Środki uspokajające. Łagodzą napięcie nerwowo-mięśniowe, poprawiają sen.
• Witaminy (z grupy B, E, C, A). Przywraca stan dotkniętych nerwów, łagodzi ból.

Ostrożnie. NLPZ są zabronione przy zapaleniu błony śluzowej żołądka lub wrzodach żołądka, ponieważ dodatkowo uszkadzają błony śluzowe przewodu żołądkowo-jelitowego.

W przypadku zaostrzenia pacjentowi podaje się zastrzyki, a po ustąpieniu głównych objawów przyjmuje leki doustne.

Dodatkowo stosowane są środki zewnętrzne (żele, maści, kremy, wcieranie).

Pytanie, co zrobić w przypadku przewlekłej osteochondrozy dolnej części pleców, jest dość istotne. Jeśli OBOP stał się przewlekły, to po złagodzeniu głównych objawów pacjentowi przepisuje się chondroprotektory, leki przywracające krążenie krwi, leki na bazie witamin B. Pomagają przywrócić unerwienie, normalizują ukrwienie dotkniętego obszaru i zapobiegają dalszemu rozwojowi patologii.

Leczenie chondrozy kręgosłupa lędźwiowego (etap I) przeprowadza się przy użyciu chondroprotektorów, które spowalniają rozwój procesów zwyrodnieniowych, przyspieszają regenerację chrząstki. Ponadto pacjentowi przepisuje się kompleksy witaminowo-mineralne. Ta forma osteochondrozy jest najłatwiejsza do wyleczenia.

INNE TECHNIKI KONSERWACYJNE

W przypadku ostrej choroby przewlekłej (osteochondrozy) o 1-2 stopniach, następujące procedury lecznicze pomogą zatrzymać jej rozwój:

• Terapia ultradźwiękami łagodzi ból i stany zapalne oraz normalizuje przepływ krwi w uszkodzonym obszarze.
Terapia
• Detensor to bezpieczna trakcja kręgosłupa ze względu na ciężar własnego ciała, po której następuje normalizacja napięcia mięśniowego i poprawa ruchomości.
• Magnetoterapia zmniejsza ból i stany zapalne mięśni kręgosłupa.
• Refleksologia (wprowadzanie igieł w bioaktywne punkty na ciele) przyspiesza krążenie krwi, łagodzi stany zapalne i obrzęki.
• Terapia manualna (oddziaływanie na dotknięty obszar rękami lekarza) i masaż normalizują napięcie mięśniowe, zmniejszają kompresję wiązek nerwowych, poprawiają odżywienie krążków międzykręgowych, przywracają strukturę kręgosłupa.
• Elektroforeza umożliwia dostarczanie roztworów leczniczych przez skórę do tkanki kostnej i chrzęstnej.
• Drasonwalizacja poprawia krążenie krwi, procesy metaboliczne, zmniejsza ból, przywraca skórze wrażliwość.

Istnieje wiele skuteczniejszych procedur, które pomogą poprawić stan pacjenta w 5-15 sesjach. Najważniejsze jest, aby przed ich wykonaniem uzyskać zgodę lekarza.

LECZENIE ZA POMOCĄ OPROGRAMOWANIA W DOMU

Jeśli zastanawiasz się, czy możliwe jest leczenie OBO w domu, porozmawiaj ze swoim lekarzem. Jeśli specjalista wyraził zgodę, rozpocznij terapię, która zwykle składa się z następujących punktów:

• Dieta. Jeśli osteochondroza lędźwiowa jest spowodowana upośledzonym przepływem krwi lub metabolizmem, wyklucz z menu tłuste, smażone, pikantne potrawy, jajka itp. Uzupełnij menu świeżymi warzywami, owocami, chudym mięsem, rybami i produktami mlecznymi. Zrezygnuj z alkoholu, toników (herbata, kawa). Pij filtrowaną wodę, kompoty, herbaty ziołowe.

• Aby przywrócić krążenie krwi, ćwicz lub stosuj wcieranie i okłady.
• Spać na materacu ortopedycznym, niskiej poduszce. Jeśli masz siedzącą pracę, kup krzesło z oparciem, które będzie wspierać kręgosłup. Noś od czasu do czasu specjalne gorsety lub paski.
• Terapia ruchowa pomoże wzmocnić gorset mięśniowy, odciążyć część chorego kręgosłupa. Kompleks dla każdego pacjenta jest indywidualnie opracowywany przez lekarza lub instruktora.
• Samodzielny masaż okolicy lędźwiowej. Jednak zapytaj profesjonalistę, jak to zrobić poprawnie.
• Używaj środków ludowych w postaci wcierania, okładów, kąpieli itp.
• Aplikator igłowy to plastikowa płytka z wieloma kolcami, która poprawia krążenie krwi, procesy metaboliczne w uszkodzonym miejscu, zmniejsza bóle mięśni i rozluźnia.

A także w domu można używać balsamów z wywarów ziołowych, plastrów.

Pomoc. Nowością w leczeniu osteochondrozy jest łóżko do masażu, które jest odpowiednie nawet dla najbardziej zdezorganizowanych pacjentów.

Należy jednak pamiętać, że leczenie w domu można przeprowadzić tylko za zgodą lekarza.

LECZENIE CHIRURGICZNE

Operacja osteochondrozy lędźwiowej jest zalecana, jeśli konserwatywne techniki okazały się nieskuteczne przez długi czas. A także interwencja chirurgiczna jest wskazana w przypadku mimowolnego oddawania moczu, wypróżniania i zespołu ogona końskiego (szczypanie nerwów dolnego rdzenia kręgowego).

W leczeniu OBO stosuje się następujące metody operacyjne:

• Spondylodeza - zespolenie sąsiednich kręgów.
• Facetextomy - usunięcie stawów międzykręgowych uciskających nerw rdzeniowy.
• Laminektomia polega na usunięciu blaszki pokrywającej kanał kręgowy uciskający rdzeń kręgowy.
• Discektomia to całkowite lub częściowe usunięcie krążka międzykręgowego, które powoduje ucisk korzenia nerwu lub rdzenia kręgowego.
• Korpektomia - usunięcie trzonu kręgu i przylegających poduszek chrzęstnych. Następnie pustą przestrzeń wypełnia się przeszczepem kostnym i łączy się 3 segmenty kręgowe.

Pomoc. Po zabiegu istnieje ryzyko powikłań: urazy rdzenia kręgowego, wiązki nerwów, złamane przeszczepy, infekcje itp.

Po zabiegu konieczna jest rehabilitacja w celu przyspieszenia powrotu do zdrowia.

Komplikacje

W przypadku braku odpowiedniej terapii zwiększa się ryzyko takich powikłań osteochondrozy lędźwiowej:

• Przepuklina dysku, uciśnięty korzeń nerwowy lub rdzeń kręgowy.
• Przedłużające się zapalenie zwiększa prawdopodobieństwo wystąpienia zapalenia korzonków nerwowych (zapalenie korzeni nerwowych).
• Rwa kulszowa (zmiana zapalna nerwu kulszowego), w której występuje silny ból i drętwienie kończyny dolnej.
• W przypadku upośledzenia krążenia krwi w rdzeniu kręgowym zwiększa się prawdopodobieństwo mielopatii kompresyjnej (ucisk rdzenia kręgowego różnymi formami: fragmenty kości, przepuklina, guzy, krwiak).
• Zespół ogona końskiego - ucisk na korzenie dolnego rdzenia kręgowego, co prowadzi do upośledzenia czynności jelit, narządów miednicy i kończyn dolnych.

Aby uniknąć takich komplikacji, należy jak najwcześniej rozpocząć leczenie.

Zapobieganie

Aby uniknąć osteochondrozy lędźwiowej, przestrzegaj następujących zasad:

• Prowadź umiarkowanie aktywny tryb życia (częściej chodź, ćwicz regularnie, zapisuj się na basen).
• W przypadku pracy siedzącej rozgrzewaj co 1, 5 godziny.
• Spać na materacu ortopedycznym.
• Unikaj nadmiernego wysiłku fizycznego, podnoś ciężary tylko z pozycji półprzysiadu, wcześniej załóż specjalny pas na dolną część pleców.
• Kup buty ortopedyczne.
• Odżywiaj się prawidłowo, przyjmuj kompleksy witaminowo-mineralne zgodnie z zaleceniami lekarza.
• Naucz się relaksować.
• Staraj się nie wpadać w hipotermię.
• Z czasem leczyć choroby, które mogą wywołać OBO.
• Porzuć złe nawyki.

Przestrzegając tych zaleceń, można uniknąć zmian zwyrodnieniowych kręgosłupa i poprawić swoje zdrowie.

Najważniejsze

Jeśli zauważysz objawy osteochondrozy lędźwiowej, pilnie udaj się do lekarza. Samoleczenie może pogorszyć twój stan i spowodować komplikacje. Chondrosis lędźwiowy (stadium 1) leczy się za pomocą terapii ruchowej, fizjoterapii i chondroprotektorów. W późniejszych etapach stosuje się leki, masaż, terapię manualną itp. W przypadku długotrwałego braku pozytywnej dynamiki lub pojawienia się objawów neurologicznych lekarz może przepisać operację. Pacjent musi ściśle przestrzegać zaleceń lekarza, aby przyspieszyć powrót do zdrowia.