Ból w dole pleców: przyczyny, leczenie

Ból w obrębie kręgosłupa lędźwiowego i sąsiednich obszarach może przeszkadzać pacjenta o każdej porze dnia, w pozycji stojącej, siedzącej, leżącej lub w podróży, podczas wysiłku lub w spoczynku. Objaw ten jest tak nie specyficzne, czyli może spotkać się w tak ogromnej liczbie przypadków, co wymaga szczególnej uwagi w pierwszej kolejności ze strony pacjenta: należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Do jakiego lekarza się udać?

Według statystyk, do 25% chorych zwracają się o pomoc lekarską właśnie w związku z występowaniem bólu w okolicy lędźwiowej. 8 z 10 mieszkańców globu odczuwali ból w plecach, co najmniej 1 raz w życiu. Przy czym najczęściej cierpią z powodu tych objawów osoby pracującej wieku, nieco rzadziej – ludzie w wieku emerytalnym, a jeszcze rzadziej - nastolatki (według różnych danych, od 8 do 40% w Rosji).

Lekarz internista, neurolog, reumatolog

Pierwszymi lekarzami, do których zwróci się większość pacjentów z bólem w dolnej części pleców, będą internista i neurolog. A oto młodzi ludzie z powodu kontuzji w ostatnim czasie coraz częściej zwracają się do specjalisty.

I diagnostyczna i lecznicza taktyki u tych specjalistów różnią się. Często terapeuta kieruje pacjenta do neurologa, neurolog określa "swoją" diagnozę i zaleci leczenie. Specjalista częściej działa "indywidualnie", a oprócz stosowania niesteroidowych leków przeciwzapalnych, stosuje metody terapii manualnej i физиолечение. Najważniejsze dla pacjenta – nie zgubić się w tej sytuacji, nie angażować obietnic natychmiastowego uzdrowienia podczas wykonywania technik, nie uciekać się do nich ponownie w przypadku awarii lub, co gorsza, staraniom na tle takiego leczenia bólu.

W leczeniu konserwatywne, czyli lekami, należy rozumieć, że leczenie w ciągu czterech tygodni bez rezultatu - coś w tym za przegląd diagnozy, leczenia do revmatologu, a nie dla przeprowadzenia ponownych kursów terapii. Nie są rzadkością sytuacje, gdy pacjent skarży się na ból w dolnej części pleców dostaje objawowe (czyli tylko leki przeciwbólowe) leczenie według jakiegoś szablonu schematu, bez wyjaśnienia prawdziwej przyczyny tego bólu.

Przyczyny bólu pleców

Główne przyczyny bólu w okolicy lędźwiowej – to

  • zmiany struktur kręgosłupa, zazwyczaj wiekowe (zwyrodnieniowe), dyskopatia kręgosłupa, różne przepukliny krążków międzykręgowych lub nieadekwatna praca mięśni kompleksu. Takie bóle nazywane pierwotnym, czyli bezpośrednio związane z kręgosłupem;
  • zmiany patologiczne narządów znajdujących się w pobliżu bolesny obszar, ale bezpośrednio do kręgosłupa nie związane (na przykład, choroby narządów wewnętrznych, skóry). Do tej samej kategorii przyczyn zalicza się zapalenie stawów, urazy, zaburzenia endokrynologiczne (np. cukrzyca), - słowem, wszystko, co nie pasuje do obrazu "naturalnych zmian związanych z wiekiem" kręgosłupa. Takie bóle określane jako wtórne.
ból w dole pleców

Badanie u lekarza

Ból, uczucie ciężkiej ruchomości lub zwiększona bolesne napięcie mięśni na odcinku między dolnymi żebrami i pośladki przyjęto oznaczać termin "lyumbalgiya". Jeśli do tych objawów dołączają się ból w nodze, stan ten nazywa się lyumbalgiya.

Przede wszystkim ważna jest ostrość bólu, czyli w okresie wcześniejszym jej wystąpienia. Ból recepty do 12 tygodni (3 miesiące) nazywają ostrej, ponad 12 tygodni – przewlekłej. Przewlekły zespół bólowy może przebiegać z okresami zaostrzeń i poprawy.

Zasadnicze znaczenie ma to, jak ból jest odczuwalny. To uczucie w pewnym momencie, lub rozpowszechnianie ("projekcja", "иррадиация") ból wzdłuż przebiegu nerwu w udo, pośladek, stawu kolanowego, stopy, lub rozmyte, "głupia" ból. Należy zrozumieć, ograniczone ruchy w kręgosłupie w momentach wystąpienia bólu lub ruchu nieograniczone (może to wskazywać na mechaniczny charakter uszkodzenia, na przykład, złamania kręgów). W jakich momentach pojawia się ból? Czy występuje podczas wysiłku lub w spoczynku, w nocy, podczas snu? Twierdząca odpowiedź na ostatnie pytanie w ogóle jest "czerwona flaga" dla specjalisty i zmusza do refleksji o diagnozie choroby zapalne kręgosłupa u pacjenta (na nich zatrzymamy się nieco później). Jeśli ból nasila się przy ruchu głowy, chodzenie, skakanie, chodzi najprawdopodobniej chodzi o tzw przerzutu bólu, której przyczyna – uszkodzenie struktur nerwowych (najczęściej – rwa kulszowa).

Dyskopatia kręgosłupa, lub spondilez – stan, w którym występuje uszczelnienie i deformacja kręgosłupa, wraz z pojawieniem się małych powierzchni kostnych, podobnych do kolce na brzegach kręgów. Przez długi czas było uważane za spondilez wynikiem naturalnego przebiegu procesów zwyrodnieniowych, starzenia się organizmu. Jednak przekonująco udowodnione, że nie tylko wiek może być przyczyną choroby zwyrodnieniowe dysku. Nieruchomy obraz życia, zwiększone obciążenie odcinka lędźwiowego kręgosłupa podczas długiej pracy przy komputerze lub długotrwałym jazdy (np. zawód kierowcy-trucker) przyczyniają się do powstania choroby zwyrodnieniowe dysku, nawet u młodych ludzi. Pod wpływem tych wszystkich czynników międzykręgowych dysków-bufory stają się cieńsze i korzeni nerwowych, które pochodzą od rdzenia kręgowego rannych выросшими краевыми kolcami kości. Ciągłe podrażnienie tych korzeni i powoduje ból. Po łacinie odcinek nazywa radix, więc to jest zapalenie nazywa radikulit.

Tak zwane choroby zapalne kręgosłupa – obszar zainteresowań rheumatologists. Te tajemnicze choroby mogą "tlić" kilka lat, począwszy głównie w młodym wieku i uderza głównie mężczyzn, i выливаясь w końcu w obezdvizhennost' i invalidizatsiyu pacjenta. Pacjenci z tej grupy zwykle cierpią, aż do ostatniego" i nocne bóle i sztywność poranna w plecach, i słabość, i narastającego spadek wydajności. Niestety, od pojawiania się pierwszych objawów choroby do prawidłowej diagnozy średnio trwa około siedmiu lat. W tym czasie zmiany w kręgosłupie mogą stać się nieodwracalne, a funkcjonalna (ruchowa) aktywność – niskie. Kręgosłup staje się nieruchoma, zmienia kształt, pojawia się garb. Spotyka się ta patologia nie tak często, jak dyskopatia, na przykład, ale koszty leczenia i całkowity czas niezdolności do pracy takich pacjentów o niebo większe.

Jeśli oprócz bólu pleców pacjent mówi o zapaleniu stawów (najczęściej chodzi o stawów kolanowych, stawów rąk lub stóp), ból w pośladkach, niestabilnej krześle z niezwykłymi dodatkami, zaburzenia widzenia lub ból w oczach, to też okazja pilnie skierować go do specjalisty w celu przeprowadzenia specyficznego dodatkowych badań i wykluczenia choroby z grupy spondiloartritov (np. seronegative spondylitis lub choroby leśniowskiego-Crohna).

Istnieją choroby, objawia się bólem w dolnej części pleców i zupełnie nie poruszanymi kręgowymi lub strukturami nerwowymi. Jedną z takich chorób jest zespół bólu mięśniowo-powięziowego. Pacjenci (częściej to młodzi pacjentki) wskazują na długotrwałe przebywanie w niewygodnej pozycji lub fizyczną przeciążenie, poprzedzających rozwój bólu. Przy lekarzem kontroli zwraca na siebie uwagę jest to ostry ból przy naciskaniu na określone punkty znajdujące się blisko kręgosłupa. Taki stan znacznie obniża jakość życia pacjenta, ale drobne zmiany w tkance mięśniowej (lokalne przepięcie) nie stanowi żadnego zagrożenia ani dla korzeni nerwowych, ani dla narządów wewnętrznych. Zazwyczaj efekt terapeutyczny można osiągnąć za pomocą przeznaczenia zwiotczających mięśnie, niskich dawek niesteroidowych leków przeciwzapalnych, lokalnego wprowadzenie (zastrzyku) w "bolesny punkt" steryd przeciwzapalne leku.

Badania

Uważa się, że jeśli pacjent skarży się na ból w dolnej części pleców nie ma "niepokojących znaków" (o nich poniżej), to w dodatkowym badaniu nie potrzebuje, a leczenie może być prowadzone przez terapeutę bez analiz i nawet radiografii. Ale, jak pokazuje praktyka, praktycznie u każdego pacjenta takie "znaki" mogą być wykryte, a więc istnieje konieczność oddać krew co najmniej ogólny (a najlepiej jeszcze i na odpornościową) analiza i wykonać zdjęcia rentgenowskie odcinka lędźwiowego kręgosłupa w dwóch projekcjach (najlepiej z "schwytanie" kości miednicy).

  • - Badania krwi mogą ujawnić zwiększenie prędkości opadania krwinek czerwonych (OB), co świadczy o zapaleniu, może być odporny pochodzenia, lub zakażenia. Podwyższony poziom leukocytów mówi również o zakażenie lub zapalenie, a ciężka niedokrwistość – o ewentualnej obecności guza.
  • - Analiza moczu do wynajecia jeśli podejrzewasz, że choroba nerek. Ból w okolicy lędźwiowej przy tym jest okresowe charakter, często "rozprzestrzenia się" w górę, do dolnych żeber. W przypadku zmian w analizie moczu przeprowadza się USG nerek i dalsza taktyka szczegółowo omówione z lekarzem lub urologiem.
  • - Rtg – najtańsze z instrumentalnych badań, jest to metoda z wyboru w diagnostycznym poszukiwaniu w tym przypadku. Na rtg widać naruszenie struktur kręgosłupa, objawy zapalenia kręgowców stawów, pośrednio określić miejsce kompresji nerwów. "Przezroczystość" kręgów na rtg poprowadzi na myśl o osteoporoza (łamliwość) szkieletu. Jak wiadomo, na tle osteoporozy najczęściej spotyka się takie powikłania jak złamanie kręgu. Jeśli złamanie, niestety, nie doszedł do skutku, będzie to również widoczne na rtg. Możliwości tej metody badania są ogromne, ale jeśli patologia znaleziono, należy wyjaśnić, jak poważne uszkodzenia, nie potrzebuje czy pacjent w szybkiej interwencji na kręgosłupie. Do tego już wymaga bardziej dokładne badanie – послойное (tomografia komputerowa). Istnieją dwa rodzaje tomografia komputerowa x-ray i rezonansu magnetycznego.
  • - Tomografia komputerowa (CT). Metoda badania, pozwalający dosłownie zajrzeć do środka kręgosłupa. Wszystkie struktury kostne, które nie są widoczne podczas normalnego radiografii, na tomogram będą doskonale widoczne. W razie potrzeby z pomocą otrzymanych danych i specjalnego programu komputerowego można zrekonstruować model 3D z każdej interesującej struktury.
  • - Tomografia rezonansu magnetycznego (MRI). Nie rentgenowska metoda badania. Różni się od tomografii komputerowej oraz tym, co pozwala lekarzowi bardziej dokładnie ocenić stan "miękkich" struktur kręgosłupa (CT dobrze widoczne tylko kostne elementy): rdzenia kręgowego, korzeni. Bardziej szczegółowo przy tym badaniu widać kręgosłupa, przepukliny, zmiany naczyń krwionośnych i mięśni. Zazwyczaj to właśnie za specjalistą w zakresie REZONANS jest ostatnim słowem w diagnostycznym poszukiwaniu i definiowaniu dalszej taktyki.

Objawy, na które należy zwrócić uwagę

Wtórne bóle w plecach, czyli nie ma związku z osteoporozą – niepokojący objaw, zmuszającym jak najszybciej rozpocząć wyszukiwanie podstawowego procesu chorobowego, powodującego ból. Krótko zatrzymamy się na objawach, które mogą wskazywać na potencjalne wtórny (czyli nie związanych bezpośrednio z kręgosłupem) charakter bólu i wymaga dużej czujności, zarówno od lekarza, jak i pacjenta:

  • szybka, nagła utrata masy ciała (może powstać podejrzenie guza);
  • zakażenia nerek i pęcherza moczowego (w tym przypadku ból może być objawem odmiedniczkowe zapalenie nerek);
  • zwiększenie bólu w spoczynku lub po sen (ten objaw szczególnie interesuje rheumatologists, tak jak może być znakiem rozwijającej się zesztywniające zapalenie stawów Kręgosłupa);
  • wzrost temperatury ciała;
  • zmiany w badaniach krwi (zwiększenie krzepliwości krwi, wykryte podczas wykonywania coagulogram, wzrost poziomu białych krwinek lub spadek hemoglobiny, a także wzrost OB (szybkość opadania krwinek czerwonych) w sumie analizie, zwiększenie stężenia białka c-reaktywnego w analizie);
  • zamontowany diagnoza "osteoporoza", lub przyjmowanie leków zmniejszających ilość wapnia w kościach;
  • wiek powyżej 50 lat (ryzyko rozwoju osteoporozy u kobiet w okresie menopauzy) lub mniej niż 20 lat, dotyczy to zwłaszcza chłopców;
  • link do kontuzji, niezależnie od jej przedawnienia (np. upadek z wysokości ponad 2 metrów, a dla starszych ludzi znaczącej szkody jest już upadek z wysokości własnego ciała);
  • oznaki poważnych odchyleń neurologicznych (zaburzenia czucia skóry, oddawanie moczu lub stolca zwykle świadczy o głębokim uszkodzenie rdzenia kręgowego);
  • nieefektywność "rutynowego" leczenia w ciągu 4 tygodni.
ból

Zapisać aktywność i mobilność

Częsty błąd – przestrzeganie leżenia w łóżku w ostrej bólu w plecach. Ruch po tej patologii układu mięśniowo-szkieletowego nie wystarczy, a trzeba! We wszystkich przypadkach, poza kompresją radicular zespołu (diagnoza ta zainstaluje neurolog), przebywanie w pozycji poziomej zwiększa koszty leczenia i wciągająca czasie rekonwalescencji. Tak i przy radicular zespół całkowity czas leżenia w łóżku nie powinno wynosić więcej niż dwa dni.

W zapalnych chorobach kręgosłupa i stawów krzyżowo-biodrowych stawów aktywność fizyczna – podstawowe narzędzie do walki z postępującej niepełnosprawności. Przypomnijmy, że określona grupa chorób ma stopniowo postępujący charakter i ćwiczenia, mające na celu utrzymanie elastyczności i rozwój i wzmocnienie mięśni "gorsetu" kręgosłupa, można uznać za równie skuteczną metodą leczenia, jak i specjalnej terapii przeciwzapalnych różnych grup, przypisywaną przez specjalistów.

04.08.2018